
冈波巴大师教言集GM22ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གསལ་བྱེད་ཀྱི་མན་ངག་བཞུགས།
1-21-1a
༼ཞ༽།།ཆོས་རྗེ་དྭགས་པོ་ལྷ་རྗེའི་གསུང་༐
༄༅། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གསལ་བྱེད་ཀྱི་མན་ངག་བཞུགས།
༄། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཐར་ཐུག་པ་མདོར་བསྡུས་པ།
ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གསལ་བྱེད་ཀྱི་མན་ངག་བཞུགས།།
1-21-1b
༄༅། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། པྲ་ཀ་ར་ས་མ་ཨུ་པ་དེ་ཤ་མ་ཧཱ་མུ་དྲ། བོད་སྐད་དུ། ཕྱག་རྒྱ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒོ་ནས་ལྷན་སྐྱེས། ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་གསལ་གཞི་མ་བཅོས་པ། བར་བྱ་བའི་མན་ངག །སངས་རྒྱས་ཀུན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཕྱི་དང་ནང་དང་པོ་རྣོན་པོ། ཀུན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་ལྷན་སྐྱེས་ཁམས་སུ། པོའི་ངང་ཉིད་ལ། །མཚན་མ་མེད་པ། སེམས་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པར། བཅོས་པ་ག་ལ་ཡོད། །སྣང་སྲིད་ཐམས་ས་གསུམ་པ་ཐབས་ལམ་བློས་མ་དཔྱད་པ། ཅད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་ལྷན་སྐྱེས་ལ་གོམས་པ། པོའི་ངང་ཉིད་ལ། །སྣང་བ་མེད་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །མ་
1-21-2a
བཅོས་རིག་པ་གཅིག་པུ་བཞག་ན་སྒོམ་པ་ཡིན། །བསམ་དུ་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །མ་བཙལ་དག་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་བཞག་ན་བསྒོམ་པ་ཡིན། །ཅེར་རེ་བལྟས་པའི་ངོ་བོ་ཐ་དད་མེད། དུས་ཉིད་དུ། །གཉིས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ། །འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ལྷན་སྐྱེས་ལ་གོམས་པས་དངོས་པོ་དང་། །སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ནི། །དུས་མཉམ་སྔ་ཕྱི་དག་ཏུ་མེད་པར་དག་ཏུ་འདོད་པ་ཡིན། །དཔེར་ན་སྔར་འདྲིས་པའི་མི། །མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་མཐོང་བས་འགྱུར་མེད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་ངོ་ཤེས་བཞིན། །སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་རྟོག་པ་ལ་སྣ་ཚོགས་ཀུན། །མང་པོ་དག་ཏུ་རྟོགས་པས་ཆོས་སྐུར་འཆར་བ་ཡང་། །སྟོང་པ་ཉིད་དུ་དབྱེར་མེད་པར་རྟོགས་པ་ནི། །དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོར་ཁ་བ་ནི། །བབས་ཚད་ཆུ་རུ་འགྲོ་བ་རང་བཞིན་མེད་པ་སྐྱེ་མེད་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དུ་མ་རོ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་དགོས་བཞིན། །དེ་བཞིན་སྣང་ཕྱི་རོལ་ཚོགས་དྲུག་གི་ཡུལ་དུ་བ་ཐམས་ཅད་ནི། །སྐྱེ་བ་མེད་པར་དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ། རྟོགས་པར་བྱ། །རིག་པའི་རྒྱུན་དུ་གོམས་པ་བསྲིངས་བ་ལ་བརྟེན་ནས་དངོས་པོ་སྣང་བ་ཉིད། །
1-21-2b
ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །རྒྱ་མཚོར་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྟེ་སྐྱེ་མེད་དུ། །གོམས་པར་བློས་མ་བཅོས་པར་བྱ་བྱས་ནས་བསྒོམས་པ་ཡིན། །དུས་མེད་པར་བྱ་སྒོམ་པ་ཞེས་པ་ཐ་སྙད་དེ། །ཐ་སྙད་རང་ཅིར་སྣང་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་བཞིན་སྐྱེ་མེད་དོ། །ཚད་དུ་གཏད་སེམས་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྒོམ་རྒྱུ་མེད། །ཐུན་དུ་བཅད་ལ་སྒོམ་རྒྱུ་མེད། །གང་ལྟར་སྣང་བ་བསྒོམ་པ་ཡིན། །ལོགས་སུ་རང་རིག་རང་གསལ་ལས་བཀར་བ་སྒོམ་རྒྱུ་མེད། །རྒྱུན་མི་ཆད་དུ་སྒོམ་པ་ཡིན། །སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པ་ལས། །སངས་རྒྱས་གཞན་ནས་བཙལ་དུ་མེད། །དེ་ལ་རྨོངས་རྣམས་སྐལ་པ་དང་ལས་འཕྲོ་མེད་པའི་གང་ཟག་རྣམས། འདི་ལྟར་འདོད། །ཆོས་སྐུ་དེ་ཉིད་སྒོམ་པ་ལ།མཉམ་བཞག་རྗེས་ཐོབ་མེད་ཀྱང་། བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་འགའ་ཞིག་མཉམ་བཞག་རྗེས་ཐོབ་དག་ཏུ་འདོད་པ་ནི་ནོར་བའོ།

冈波巴大师教言集GM22 大手印光明明示口诀
1-21-1a
法王达波拉杰尊者之言：
大手印光明明示口诀
大手印究竟简略篇
大手印光明明示口诀
1-21-1b
梵文：Prakara Sama Upadesha Mahamudra
藏文：烦恼和所知门中的俱生大手印极为光明不加造作的指示口诀
顶礼一切佛！
外内诸法皆大手印。在大手印俱生性中，无有相，心性本无自性，何有造作？一切显现、有为、三界皆是法身。在大手印俱生性中，无有显现为大手印。不
1-21-2a
加造作，安住一心即是禅修。不可思议即法身。不求而安住于净见之境即是禅修。在直视本质不二之时，应知无有二分别。如此熟习显现的俱生，了知事物与空性，是同时无前后差别所认可的。譬如见到熟识的人，一见之下即能认出，如同了知心的显现诸多杂念，通过多种理解而显现为法身，也是了知与空性无二，就像雪落入海洋，落多少都成为水一样，自性本无生灭的俱生范畴中，轮回涅槃一切诸法皆为一味，应当如是了解。同样，一切外境六识对境显现，应知应了悟其无生如幻。依靠延长觉性相续的修习，事物显现本身
1-21-2b
其本质即是空性，如同海中月影。体验心的自性即无生，应无造作地修习。无时的修行只是名言，名言本身如一切显现无自性一样是无生的。不需要专注持心等为修行对象。不需要分段修行。任何显现都是修行。不需要将自知自明分开而修。应当相续不断地修行。从了悟心的特性中，无法在他处寻找佛陀。对此迷惑者及无缘无善业的人如此妄执。虽然在修习法身本身时无有入定后得，但某些愚痴凡夫具有迷乱本性者认为有入定后得，这是错误的。


 །འཁོར་བའི་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ལས་གཞན་དུ་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྟེ། །མྱ་ངན་འདས་པ་ལོགས་ན་མེད་བཙལ་དུ་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས། གང་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ཉིད་རང་རྟོགས་ན་དེ་ཆོས་ཡིན་ཀྱི་དབྱིངས། །གང་ལྟར་གསལ་བ་ཆོས་ཉིད་ཡིན། །དབང་པོ་ལྔ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ། །སྣང་བ་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མེད། །ཁམས་གསུམ་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཡིན། །འཁོར་བ་ཡེ་ནས་མྱང་འདས་ཡིན། །སེམས་ཅན་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཡིན། །ཉོན་མོངས་ཡེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཡིན། །འོན་ཀྱང་ཡེ་ནས་མ་རྟོགས་པས། །ཁམས་གསུམ་པ་ནི་འཁོར་བ་ཡིན། །འཁོར་བ་ལས་ནི་བཟློག་པ་ནི། །བླ་མ་དམ་པའི་གདམ་ངག་དགོས། །བླ་མས་མ་བསྟན་བར་དུ་ནི། །དབུལ་པོའི་གཏེར་ནི་ཇི་བཞིན་དུ། །རང་ལ་ཡོད་ཀྱང་ཕན་མ་ཐོགས། །དེ་བས་བླ་མའི་
1-21-3a
གདམ་ངག་གཅེས། །འདི་དག་རྟོགས་ནས་ཉམས་སུ་ལོང་། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་གཉིས་མེད་དེ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་མཚན་ཉིད་དོ། །སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་ཡིན། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཐར་ཐུག་པ་མདོར་བསྡུས་པའོ།། །།བླ་མའི་ཞལ་ནས། འདི་ལྟར་མ་རྟོགས་ན་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་ཐབས་མེད་གསུང་། འདི་ལྟར་རྟོགས་པ་ཤེས་པས་ངོས་བཟུང་ནས་གོམས་པར་ཉམས་སུ་བླངས། ལྟ་བས་ཐག་བཅད་པ་གལ་ཆེ་གསུང་།། །།ན་མོ་གུ་རུ། རང་རིག་རང་གསལ་རང་ལ་གནས། །བུམ་པ་ནང་གི་མར་མེ་བཞིན། །ཤེས་པ་རང་གསལ་ཙམ་དུ་གནས། །ཐ་སྙད་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་ཙམ་ན། །འོད་གསལ་བྱ་བར་མིང་དུ་བཏགས། །བདེ་སྟོང་བྱ་བར་མིང་དུ་བཏགས། །རིག་སྟོང་བྱ་བར་མིང་དུ་བཏགས། །སྣང་སྟོང་བྱ་བར་མིང་དུ་བཏགས། །བཏགས་པ་ཙམ་ལས་མིང་དུ་བས། །ཞེས་གསུངས་སོ།། །།
༄། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དོན་ཅེས་བྱ་བ།
རྟོགས་ལྡན་བླ་མ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྟོགས་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས། གང་གིས་མི་བསྐྱོད་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུར་གཞག །ཉོན་མོངས་པ་ལ་ཐོག་རྡུགས་མེད་པས་སྐྱི་སེར་ལྟ་བུར་གཞག །འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཡིན་པས་ཆོས་ཉིད་ངང་དུ་གཞག །དུག་གསུམ་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ཏེ། །སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་མཁྱེན་པར་མཛོད། །སྣང་གྲགས་ཐམས་ཅད་གཉུག་མའི་ངང་ཡིན་ཏེ། །གདོད་ནས་རྩོལ་སྒྲུབ་བྲལ་བར་མཁྱེན་པར་མཛོད། །རྣམ་རྟོག་མ་སྤངས་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་ཏེ། །མ་བཅོས་རང་སར་གྲོལ་བར་མཁྱེན་པར་མཛོད། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་སྐུ་གསུམ་རང་བཞིན་ཏེ། །འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པར་མཁྱེན་
1-21-3b
པར་མཛོད། །ཨེ་མ་ཧོ་ཆོས་རྣམས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ས། །རང་བཞིན་མི་དམིགས་བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ངང་། །རྣམ་རྟོག་རང་བཞིན་སྐྱེ་མེད་ཆོས་སྐུའི་ངང་། །མ་བསམ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །དུས་གསུམ་མཉམ་པར་སྣང་བས་གཉུག་མའི་ལམ། །རང་བཞིན་སྤྲོས་དང་བྲལ་བ་རྣལ་འབྱོར་སེམས། །སྐུ་གསུམ་རང་ལ་ཤར་བ་སྐྱེ་མེད་ཐུགས། །འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་གཉུག་མའི་ཀློང་དུ་ཐིམ། །བཟུང་འཛིན་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་དབྱིངས་སུ་ཡལ། །རྩོལ་བསྒྲུབ་ཐམས་ཅད་མ་བཅོས་ལམ་དུ་སློངས། །འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ཐོབ་ཏུ་མེད་པར་ཤར། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དོན་ཅེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་སྒོམ་ཚུལ་གྱིས་མཛད་པའོ།། །།
༄། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གསལ་བྱེད་ཀྱི་མན་ངག་ཅེས་བྱ་བ།
ན་མོ་གུ་རུ། བླ་མའི་ཞལ་ནས། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མ་ལུས་པ། །རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ལས་བྱུང་ཡིན། །མི་དགེ་མ་ལུས་མཐའ་དག་སྤངས། །དགེ་བ་མ་ལུས་ཉམས་སུ་ལེན། །དེ་ནི་བཀྲ་ཤིས་ཕུན་ཚོགས་ཡིན། །བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་དེ་དང་མི་འབྲལ་བར་བགྱིའོ།

轮回的自性为无生，了悟此外别无解脱和一切智，
涅槃不在别处可寻，苦乐等任何显现，若能自我了悟，皆为法界。
任何清晰显现皆是法性。在五根的境界中，一切显现皆为不二。
三界本来是佛，轮回本来是涅槃。众生本来是佛，烦恼本来是菩提。
然而因为从未了悟，三界即是轮回。欲从轮回中解脱，需要殊胜上师的教诲。
在上师未指示之前，如同贫者的宝藏，虽自己拥有却无法获益。因此上师的
1-21-3a
教诲珍贵。了解这些后应当实修。世俗谛与胜义谛无二，这是法身的特性。
是佛陀究竟意趣。此为大手印究竟简略篇。
上师说道："若不如此了悟，则无从轮回中解脱的方法。"应当通过了悟认识并修习，
以见解决断非常重要。
顶礼上师！自觉自明自住，如同瓶中灯火，知识只是以自明方式存在。
仅仅用言语表达时，被命名为光明，被命名为乐空，被命名为明空，
被命名为显空，只是假立名称而已。
大手印不可言说义
顶礼具证上师们！欲证大手印者，应如大海般安住不动，对烦恼无惊慌如同春风般安住，
因为轮涅不二，应安住于法性境界中。三毒自性即是法身，请知晓心性俱生。
一切显现和声音皆为本性境界，请知晓本初离勤作。念头不断却是法性自性，
请知晓不造作自解脱。如此了悟则为三身自性，请知晓
1-21-3b
无有果位可成就。奇哉！诸法俱生地，自性不可缘修的境界，
妄念自性无生法身境界，不思而任运成就之法身。
三时平等显现故为本性之道，自性离戏论为瑜伽心，
三身自显现为无生意，轮涅一切融入本性境界，
能所执著一切消融于无生界，一切勤作成为无造作之道，
一切果位显现为无所得。此《大手印不可言说义》由上师修行法则所著。
大手印光明明示口诀
顶礼上师！上师说道："一切诸法无余，皆从因缘和合而生。
断除一切无余不善，修习一切无余善法。
此乃吉祥圆满。在未获得无上菩提之前当不离此而行持。"


 །ཞེས་གསུང་ངོ་། །ཡང་ཞལ་ནས། བླ་མ་དམ་པའི་གསུང་ཐོས་ནས། །ཚེ་འདི་བློ་ཡིས་བཏང་ནས་ཀྱང་། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་རྒྱབ་ཏུ་བོར། །ཆགས་ཞེན་མེད་པའི་སྒོམ་ཆེན་བདེ། །སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་འདི། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །གསལ་ལ་མ་འགགས་ཉམས་སུ་མྱོང་། །སྣ་ཚོགས་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། །དེ་ཡང་བག་ཆགས་གཟུགས་བརྙན་ལགས། །འོད་གསལ་དང་ཟུང་འཇུག་རྟོགས་པ་ཡིས། །དྲན་མེད་ཀྱི་ལྟ་བས་མ་བསླུས་ཙམ། །གཞན་མེད་ཀྱི་བདེ་སྟོང་ཉམས་སུ་ཤར། །རྟོགས་མེད་ཀྱི་ལྡེང་པ་མ་བསླུས་ཅིང་། །ཡོད་མེད་གཉིས་
1-21-4a
ལས་འདས་པ་བདེ། །ཡིན་མིན་རྩི་དང་བྲལ་བས་བདེ། །རྟག་ཆད་ཡུལ་དང་བྲལ་བས་བདེ། །བློ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ། །རང་ལ་ཤར་བས་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཕྱོགས་སུ་བྱེད་པའི་ལྟ་བ་དང་། །ཞེན་དང་མ་བྲལ་སྒོམ་པ་དང་། །གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་སྤྱོད་པ་གསུམ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ལྟ་སྤྱོད་ལགས། །ཞེས་གསུང་ངོ་། །ཡང་ཞལ་ནས། རང་སེམས་རྟོགས་ནས་དེ་ལས་གཞན་མེད་གོ་བའི་སྒོམ་ཆེན་བདེ། །བསྒོམ་རྒྱུ་མེད་པར་རང་སེམས་རྣལ་མར་བཞག་པས་ཆོག་པའི་སྒྲུབ་པ་པོ་བདེ། །ངོ་བོ་རྣལ་མར་ཤེས་པས་ངེས་ཤེས་སྐྱེས། །སྐྱེ་འཇིག་བྲལ་བར་གོ་བའི་རྣལ་འབྱོར་བདེ། །རང་སེམས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལྟ་བར་མཐོང་། །སྐྱེ་མེད་དོན་ལ་རྩེ་གཅིག་སྒོམ་པར་གོ། །རང་གི་སེམས་ཉིད་བསྒོམ་པ་གཅིག་པུས་ཆོག །བསམ་དུ་མེད་པའི་བསམ་གཏན། །བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་བསྒོམ་པ། །གཟའ་གཏད་མེད་པ་ངོ་བོ་གསལ། །དུས་གསུམ་རྒྱུན་དུ་ལྷང་ངེ་གནས། །ཞེས་གསུངས་པས་བླ་མའི་ཞལ་ནས། །ཁྱོད་ཀྱི་དེ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དོན་རྣལ་མར་སོང་ན་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས་གསུངས། ཨེ་མ་ཧོ། ཤེས་བྱ་གཟུང་འཛིན་གྱིས་སྟོང་པ་དེ། །ཞེན་པ་བྲལ་ཡང་དོན་མ་མཐོང་། །གཉིས་འཛིན་མ་བྲལ་སྒོམ་པ་དེ། །ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་དོན་མ་མཐོང་། །རྟོགས་པ་མེད་པའི་ལྟ་བ་དེ། །མཐའ་བྲལ་ཟེར་ཡང་བློས་བྱས་ཡིན། །ལྟོས་ཐག་མ་ཆོད་སྒོམ་ཆེན་དེ། །ཏིང་འཛིན་བཟང་ཡང་འཁོར་བའི་རྒྱུ། །སྙིང་རྗེ་མེད་པའི་ཆོས་པ་དེ། །འབད་རྩོལ་བྱས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ལམ། །མེད་ཀྱང་ཀུ་རེ་བགྱིས་པ་ལགས། །ཤེས་གསུང་ངོ་། །བླ་མའི་ཞལ་ནས། རང་གི་སེམས་ལ་ལྟ་བ་སེམས་སུ་གྱིས། །རང་གི་སེམས་ལ་ལྟ་བ་གོམས་ཙ་ན། །ཡུལ་སེམས་གཉིས་སུ་མ་
1-21-4b
བཟུང་བས། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཉམས་སུ་མྱོང་། །ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ཡིན། །ཐོབ་པའི་དུས་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུང་ངོ་། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གསལ་བྱེད་ཀྱི་མན་ངག་ཅེས་བྱ་བའོ། །རྗེ་ཟླ་འོད་གཞོན་ནུས་མཛད་པའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གསལ་བྱེད་ཀྱི་མན་ངག་འདི་ལ་ཆོས་མཚན་བརྒྱད་ཡོད།། །།
༄། །རྗེ་དྭགས་པོ་ལྷ་རྗེའི་གསུང་སྒྲོས་ཐོར་བུ།
ན་མོ་གུ་རུ། རྗེ་དྭགས་པོ་ལྷ་རྗེའི་གསུང་སྒྲོས་ཐོར་བུ་ལགས། རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། སྤྱིར་ཡང་སྒོམ་ཆེན་ལ་གོལ་ས་མང་། དེ་ཡང་ཉམས་མྱོང་རྟོགས་པར་ཤོར་བ་དང་། རྟོགས་པ་ཉམས་མྱོང་དུ་ཤོར་བ་བྱ་བ་གཉིས་སོ། །ཉམས་མྱོང་རྟོགས་པར་ཤོར་བ་ནི། ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒོམས་པས། རང་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཁྱད་པར་ཅན་བྱུང་སྟེ། ངའི་ཤེས་པ་འདི་ལ་མི་རྟོག་པ་དང་བདེ་བ་དང་། འདི་ལས་ལྷག་པ་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ལ་ཡང་ཡོད་མི་འོང་གི་སྙམ་པ་ཅིག་བྱུང་བ། དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་ཤིང་མཆོག་ཏུ་བཟུང་ནས་སྒོམ་པ་དེ་ནི། ཉམས་མྱོང་རྟོགས་པར་ཤོར་བ་བྱ་བ་ཡིན། དེས་ཀྱང་དོན་མི་འགྲུབ་བོ།

他如此说。又说：
"闻听殊胜上师言，舍弃今生心执著，
抛开八世间法于身后，无贪执禅修者快乐。
此心性俱生，无生即法身，
明而不滞体验，种种显现即其特性，
此亦是习气影像。通过证悟光明与双运，
仅不被无念见解所欺，无他乐空境界显现，
不被无解脱把握所欺，超越有无二边
1-21-4a
为乐，离是非计度为乐，离常断境界为乐。
超越心识的法性，自显现故极奇妙。
执持偏向的见解，未离执著的禅修，
执二的行为这三者，是世间人的见行。"
他又说道：
"了悟自心后知无他的禅修者快乐，无须刻意修持只需安住自心本然的修行者快乐。
由了知本来样貌而生确信，超脱生灭的瑜伽士快乐。
见到自心无生为见解，专注无生之义为禅修。
仅以修持自己的心性即可。不可思议的禅定，
不可修的修行，无所执著明了本性，
三时恒常清晰安住。"
上师说道：
"你的理解也对，若真正契入要义就需要这样。奇哉！
所知能所执空性，虽离执著未见实义。
未离二执之禅修，虽有体验未见实义。
无有证悟之见解，虽称离边是意识造作。
见解未决定之禅修者，虽有好定力是轮回因。
无悲心之行者，虽勤精进是声闻道。
虽然不存在但开玩笑而已。"他这样说。
上师说道：
"观察自己的心为心，习惯于观察自己的心时，由不执著境心为二，
1-21-4b
体验不二智慧。这是教示方便的殊胜，是显示证得之时。"他如此说。
此为《大手印光明明示口诀》，由尊者达沃雄努所著。此大手印光明明示口诀有八个法名。
尊者达波拉杰言教摘集
顶礼上师！此乃尊者达波拉杰言教摘集。尊者说道："一般而言，禅修者有许多偏失处。分为体验误为证悟和证悟误为体验两种。体验误为证悟是：依靠特殊方便修习，自己产生特殊禅定，认为'我的知识有无念、有快乐，比这更殊胜的三世诸佛也没有'，对此深信并执为最上而修持，这就是所谓的'体验误为证悟'。这样也不能成就义利。"


 །རྟོགས་པ་ཉམས་མྱོང་དུ་ཤོར་བ་བྱ་བ་ནི། བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་རང་གི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཅིག་རྟོགས་པ་དེ་ལ། ཉམས་བདེ་བ་དང་གསལ་བ་ལྟ་བུ་ཅིག་ནང་ནས་རང་ཤར་དུ་འབྱུང་། དེ་ལས་མ་ཡེངས་པར་བསྒོམ། དེ་རེས་འགའ་མ་བྱུང་བས་མི་དགའ། བྱུང་ན་རུང་པ་ལ་སྙམ། ཡང་དེ་ཤེས་པས་འབད་ནས་ཚོལ་ཏེ་བྱུང་བ་དེ་ལ་བློ་བཞག་ནས་སྒོམ་པ་དེ། རྟོགས་པ་ཉམས་མྱོང་དུ་ཤོར་བ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ཀྱང་བག་མི་འོང་། བྱུང་མ་བྱུང་ཁྱད་མེད་པ་ཅིག་དགོས། ལར་སྒོམས་དང་དུ་བསྡོ་ཅིག་བསལ་བར་འོང་གིས་གསུང་། སྤྱིར་ཁམས་གསུམ་དང་། བསམ་གཏན་བཞི་དང་། སྐྱེ་མཆེད་བཞིར་གོལ་བར་བཤད་པ་དེ་འཛིན་པ་བག་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་གོལ་བ་ཡིན། ཉན་ཐོས་སུ་གོལ་བ་ནི། དེ་སྤྱད་པའི་སྟོང་པ་ལ་གོལ་བ་ཡིན། ངོ་བོ་
1-21-5a
འཛིན་མེད་དུ་གནས་པས་གོལ་བ་མེད་པ་ཡིན་གསུང་ངོ་།། །།
༄། །བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས།
ཡང་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་ལ། ངོ་བོ། ངེས་ཚིག །དབྱེ་བ་དང་གསུམ། དེ་ལ་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ངོ་བོ་ནི། ཟུང་འཇུག་ལྷའི་སྐུ། ངེས་ཚིག་ནི། རིམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པས་ན་བསྐྱེད་རིམས། དབྱེ་བ་ནི་བསྐྱེད་ཚུལ་ལ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། སྦྱང་གཞི་བྱ་བའི་རྐྱེན་ཅན་སྐྱེ་བ་རྣམ་བཞི་ལ། སྦྱོང་བྱེད་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཅན་བསྐྱེད་ཚུལ་རྣམ་བཞིར་འབྱུང་བ་ཡིན། བསྐྱེད་རིམས་ཀྱི་དགོས་པ་ནི། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དང་། ཐ་མལ་གྱི་ལུས་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྟོག་པ་ལས་བཟློག་པ་དང་། བར་དུ་ཟུང་འཇུག་གི་རྟོགས་པ་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཐ་མར་སྐུ་གཉིས་གཞན་དོན་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན། རྫོགས་རིམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྤྲོས་བྲལ། ངེས་ཚིག་ནི། རྫོགས་པས་ན་རྫོགས་རིམ། དབྱེ་བ་ནི། མཚན་བཅས་དང་། མཚན་མེད་གཉིས། རྫོགས་རིམས་ཀྱི་དགོས་པ་ནི། བསྐྱེད་རིམས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དང་། མཐར་ཆོས་སྐུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། བླ་མ་རྗེ་བཙུན་གྱི་ཞལ་ནས། རབ་སྐད་ཅིག་དྲན་རྫོགས། འབྲིང་དང་ཐ་མ་ཆོ་ག་རིམས་ཀྱིས་སྒོམ་པ་ཡིན། དེ་འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུར་སྒོམ། དངོས་པོ་ཨ་ཐང་ཆད་པར་སྒོམ་དུ་མི་རུང་བ་ཡིན་གསུང་།། །།
༄། །དད་པ་གལ་ཆེ་བ།
ཡང་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། དད་པ་གལ་ཆེ་གསུང་། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཚོལ་བ་ཡང་དད་པ་ཡིན་ཏེ། དད་པ་ལ་གསུམ། རབ་ཀྱིས་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་སྒོམ། འབྲིང་གིས་འདོད་པའི་དད་པ་བསྒོམ། ཐ་མས་དང་བའི་དད་པ་སྒོམ་གསུང་། ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་སྐྱེའོ། །འདོད་པའི་དད་པ་ནི་བདེན་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེའོ། །དང་བའི་དད་པ་ནི་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེའོ། །དད་པ་དེ་བརྟན་པར་བྱེད་པ་ལ་
1-21-5b
ཡང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མེད་ན། དད་པས་སྡིག་པའི་གྲོགས་དང་ཕྲད་པ་ཡིན་གསུང་། དེ་བས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གལ་ཆེ་ཚུལ་དུ་འདུག །ཡང་དག་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། རྒྱུད་དཀྲུགས། ལུང་བཅུས། མན་ངག་གབ། རྒྱུད་ཀྱི་ནང་ན་མར་དང་པོ་བརྗོད་བྱ་བསྟན་ནས། དེ་ནས་རྫོགས་རིམ་འཆད། དེ་ནས་བསྐྱེད་རིམས་འཆད། དེ་ནས་ཡན་ལག་བདུན་པ་འཆད་དེ། རྒྱུད་དཀྲུགས་པ་བྱ་བ་ཡིན་གསུང་། སློབ་དཔོན་ཁམས་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ལུང་བསྡུ་བའི་བསྟན་བཅོས་དང་། ལུང་བཀྲོལ་བའི་བསྟན་བཅོས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ལུང་བཀྲོལ་བའི་བསྟན་བཅོས་ནི་འགྲེལ་པ་དང་ཊཱི་ཀཱ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་གསུང་། ལུང་བསྡུ་བའི་བསྟན་བཅོས་ནི་སྒྲུབ་ཐབས་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་མན་ངག་གབ་པ་ཡིན་གསུང་། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་བཞིན་ཉམས་སུ་བླངས་ཀྱང་བླ་མ་མེད་ན་བྱིན་རླབས་མི་འབྱུང་གསུང་། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་སྐུ། །བླ་མ་ལ་ནི་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

证悟误为体验是指：通过上师加持而了悟自心本性，此时内在自然生起乐明等体验，不散乱地修持。有时没有这些体验则不欢喜，认为有体验时才好。又通过努力寻找这些体验后，对所得体验安心而修，这就是所谓的"证悟误为体验"。这样也不会有好结果。需要一种有无体验都无所谓的状态。总之，通过修持，一切将会明朗。一般而言，在三界、四禅和四处所偏失的说法，是指依靠轻微执著而偏失。偏失于声闻是偏失于空性的修习。本性
1-21-5a
无执而安住则无有偏失。
生圆二次第
尊者又说：生圆二次第有本体、定义和分类三方面。生起次第的本体是双运deity身。定义是：因为次第生起故名生起次第。分类：生起方式有四种，即所净基受缘的四种生，能净作缘的四种生起方式。生起次第的必要是：超胜于波罗蜜多乘，转变凡俗身体界处的分别念，中间成就双运证悟，最终为利他而现证二身。圆满次第的本体是离戏。定义是：圆满故为圆满次第。分类：有相和无相二种。圆满次第的必要是：殊胜于生起次第，显示智慧，最终获得法身。
尊者上师说：上等者刹那忆念圆满，中下等者依仪轨次第而修。此修如彩虹般，不应执著实物而修。
信心的重要性
尊者又说：信心重要。寻找善知识也是信心，信心有三：上等者修持确信信心，中等者修持希求信心，下等者修持净信信心。确信信心从相信因果而生。希求信心依四谛而生。净信信心依殊胜对境而生。使信心坚固
1-21-5b
也需善知识。若无善知识，信心会遇恶友。因此善知识至关重要。
真正圆满正觉者"扰乱续"、"明文"、"隐藏口诀"。在续中先示现所诠义，再解说圆满次第，然后解说生起次第，之后解说七支，这就是所谓的"扰乱续"。
大堪布等著有"集纳经典之论著"和"解释经典之论著"。解释经典之论著是指注释和疏解等。集纳经典之论著是指修法仪轨，这是隐藏口诀。
即使按照佛陀所说而实修，如果没有上师也不会生起加持。顶礼体性为诸佛之上师。
;


 །ཤེས་གསུངས་པས། ཕྱག་ཀྱང་སྔོན་དུ་བླ་མ་ལ་འབུལ། བླ་མ་དང་སངས་རྒྱས་ཐ་དད་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། བླ་མ་དང་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན། །ཐ་དད་པར་ནི་མི་བརྟག་གོ། །ཞེས་གསུངས་སོ།། །།
༄། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན།
ཡང་། རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན། །ངོ་བོ། མཚན་ཉིད་གསུམ་ཡིན། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བྱ་བ། རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ། འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་འདུས་མ་བྱས་དེ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་བྱ་བ། རིག་པ་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བྱ་བ། བག་ཆགས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གང་བསྒོམ་ན་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྒོམ་པ་བྱ་བ་ཡིན། དེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐུགས། སྲིད་པ་
1-21-6a
དྲུག་གི་སེམས་ཅན་གྱི་རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་གསལ་ལ་གོ་མ་འགགས་པ་འདི་སྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། སྒྲིབ་པ་མ་ཟད་པས་རྒྱུན་དུ་འགྲོགས་ཀྱང་ཞལ་མ་མཐོང་། ཡང་ན་སླ་བ་ཡིན་ཏེ་གཞན་ནས་བཙལ་མ་དགོས། རང་ལ་ཡོད་དེ་ངའི་སེམས་ཟེར་བ་འདི་ཡིན། མཚན་ཉིད་སྣ་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་མིན། ངོ་བོ་མ་བཅོས་པ་རང་གསལ་ཙམ་དུ་སིང་ངེ་ཡེ་རེ་བ་འདི་རང་ཡིན། ལར་ཇོ་བོ་པ་རྣམས་འདི་ངོ་མ་ཤེས་ཀྱི་བར་དུ་ཕྱོགས་མཐའ་དག་ནས་འབུང་དགོས། ད་རེས་ཅིག་མ་ཐར་ན། ཕྱིས་དལ་འབྱོར་ལ་ཕྱི་ཕྱག་འཚལ་ནས། ཡེའུ་ཟེར་ནས་ངན་སོང་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཁ་བལྟས་ནས་འགྲོ་ཉེན་ཡོད་པས། སྙིང་ཐག་པ་ནས་ཆོས་གྱིས། ངའི་སྙིང་འདི་ཕྱུང་ཡང་དམར་པོ་ལྟར་ལྟད་སོ་གཅིག་ལས་མེད་གསུང་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སྤྱན་མངའ་བ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །སྙིང་ནས་ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་བཞག་ནས་བསྒྲུབ་པ་ཅིག་བྱེད་དགོས་པ་ཡིན། ལས་འབྲས་ལ་ཤིན་ཏུ་འཛེམ་པ་ཅིག་དགོས། ང་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་ཟེར་ཏེ། ང་ནི་ལས་འབྲས་ལ་ཤིན་ཏུ་འཛེམ་པ་ཡིན། དགེ་བའི་སྤྱན་སྔ་བ། མཆན། ངའི་བླ་མ་རྣམས་ཀྱི་མན་ངག་ཡིན། ལས་འབྲས་ལ་ཡེལ་ལེ་ཕྱོད་དེ་འདུག་ན་ཆོས་གནད་དུ་མ་ཕོག་པ་ཡིན། ལྟ་བ་མཐོ་བ་སྐད་ཟེར་ཡང་མི་ཕན་པས། འོ་ཅག་རང་མི་ལ་སྡིག་མི་བསག །ཆོས་ཀྱི་ཞལ་ཆེ་མི་དཔྱད། འདི་གཉིས་ཉེན་ཆེ། མ་མཐོང་བའི་གཡང་སར་བཤད། དགེ་བའི་རྩ་བ་མ་ལུས་པར་ཟད་པའི་རྒྱུ་ཡིན། དེ་བས་ཚེ་ལ་ལོང་མེད། ལོ་འགའ། ཟླ་བ་འགའ། ཞག་འགའི་བར་འདི་ལ་དོན་ཅི་འགྲུབ་བྱེད་དགོས་པ་ཡིན་ནོ།

他说道：礼拜也应先向上师献上。上师与佛陀无有差别，如经云："上师与金刚持，不应观为有别。"
心的自性
尊者又说：心有自性、本体和特性三方面。所谓心的自性，是自性清净、遍及一切轮回涅槃的无为法。所谓心的本体，是无生灭的觉性。所谓心的特性，是显现为各种习气影像。那么修什么呢？修心的本体。这是圆满正觉佛陀之心，菩萨之心，六道
1-21-6a
众生的自觉性本体明了而不阻碍，这就是所修。因障碍未尽，虽常相伴却未见其面。这又很简单，不需从他处寻找。就在自己这里，就是所谓的"我的心"。不是观察各种特性，而就是本体不造作自明朗然现前。一般人在未认识此点之前，必须从各方面精进。如果这次没有解脱，将来虽获暇满反而向后顶礼，说"哎呀"而只能面向恶趣而去，危险很大，因此应当从内心深处修法。我的心即使取出也只有如同红色的一片，这如同具眼善知识所说。应当从心底放下今生一切事务而修行。对因果应当极为谨慎。人们称我为瑜伽士，我对因果极为谨慎。善知识面前（注：我上师们的口诀），如果对因果漫不经心，则修法未中要害。虽然说见解高深也无益，我们不造罪业，不评判法的大小，这两点危险很大。说成未见的险处，是耗尽一切善根之因。因此生命无闲暇，应当在数年、数月、数日间尽力成就义利。


 །སྙིང་ནས་སྒྲུབ་པ་བྱེད་པ་ལ། སངས་རྒྱ་བ་དུས་ཡུན་རིང་པོ་མི་དགོས་གསུང་ངོ་།། །།


从心底做修行，不需要长时间就能成佛。
;


